Pikusław Photo

Garbaci dwaj

2012-02-26T14:55:00.000+01:00

Tak ostatnio myślę nad rozwinięciem starych pomysłów. Jak na przykład ten poniżej z dwoma uberkultowymi garbusami. Poszukam jeszcze innych ciekawych egzemplarzy i uwiecznię je z ich prawicy (chyba że warunki na to nie pozwolą). Oba prezentowane okazy znalezione zostały na Starym Mieście w Warszawie.

Zdjęcie dnia

2012-02-25T04:57:00.000+01:00

Omne ignotum pro magnifico

2012-02-24T07:52:00.000+01:00

Będąc już przy starym soniaku i porządkach, zwraca uwagę poniższa fotografia. Jest może bardziej wspominkowa i bliższa niż poprzednia, bo zrobiłem ją w moim ulubionym lesie. Efekt, jaki widać nie jest wynikiem działania Photoshopa ale nagłej, krótkiej ulewy w upalny dzień. Pół godziny deszczu wystarczyło, by namalować takie cudo. Pamiętam, że woda tuż po ustąpieniu chmur zaczęła momentalnieparować. Musiałem okulary ściągać, żeby coś widzieć :D Zdjęcie przerobiłem na tapetę i tutaj ciekawostka: niestety oryginał się nie zachował, tak jak wiele innych i ciekawych zdjęć z tego okresu. A szkoda, bo to jedno z moich ulubionych, tym bardziej teraz, kiedy do lasu mam godzinę autobusem, w dodatku to nie jest mój las...

PS: Cholercia, znów mam dylemat. Widzicie to logo w banerku? Otóż to ogólnik, nawet nie wiem czy można to traktować jako tytuł bloga. Zastanawiam się, czy nie zmienić nazwy na jakąś bardziej charakterystyczną, np czworoboki ;D Aha, co do tego właśnie - skończył żywot, ponieważ uznałem że raczej nie mam ochoty na dwa blogi. A i materiału się trochę znajdzie na wstawienie tutaj w czasie niemocy twórczej. W dodatku mogę trochę powspominać (komu się nie chce czytać to tylko obejrzy). Dodatkowo musimy się z Eweliną wziąć za recenzje na Filmowisku oraz na VHS Trash. Chociaż nad żywotem tego ostatniego też się zastanawiam z racji tego, że współtworzę Złe Filmy. A tak bajdełej, ogląda ktoś jeszcze stare filmy klasy B? :-)

Zdjęcie dnia czy raczej wspomnienia z szuflady

2012-02-23T12:33:00.001+01:00

Trochę porządków ostatnio porobiłem, przypomniały mi się stare zdjęcia, jakie robiłem hybrydami. Taka szuflada jest całkiem fajnym przypominaczem. No i pozwala trzeźwiej ocenić zdjęcia, które się robiło. A robiło się sporo. Miałem słabość do zbliżeń, czasem wpadających w makro, głównie w dziedzinie kwiatów. Po zakupie lustrzanki już tak różowo nie było, gdyż dobry obiektyw z makro to niemałe pieniądze, można co najwyżej potrikować z większym zoomem i kadrowaniem. Ale nie kwiatki chciałem pokazać (przynajmniej na razie). Jest to jedno z pierwszych zdjęć zrobionych przeze mnie aparatem cyfrowym kupionym za własne pieniądze. Był to Sony DSC-H10, jak na pierwszy zakup całkiem fajny aparat. Sentyment polega także na tym, że to moje rodzinne rejony. Zdjęcie przedstawia przystań na starej, już nie istniejącej żwirowni przy Krępnicy pod Bolesławcem. Jest to zdjęcie bez ramki i podpisu publikowane chyba po raz pierwszy. Zatem można by rzec, że rarytas ;) Mam nadzieję, że uda nam się w tym roku odwiedzić fajne miejsca przynajmniej raz :)

PS: Zastanawiam się nad zmianą wizualną strony. Może by tak na biało przerobić?

Karkonosze

2012-02-17T12:37:00.001+01:00

Jako że w najlepsza trwa zima, która kojarzy się z feriami, a te z górami to zdjęcia będą o górach właśnie. Dokładnie o Karkonoszach, tym bardziej mi bliskich, że znajdują się blisko mojego rodzinnego domu. Już niedługo mamy nadzieję zorganizować jakąś rodzinną wycieczkę na Śnieżkę, nie mogę się doczekać. Póki co oglądam zdjęcia. Pooglądajcie ze mną ;)

Motyla noga, trochę tych zdjęć mi wyszło :D

Walentynkowy post

2012-02-14T09:35:00.000+01:00

Dziś walentynki! No i co z tego? Z żoną dzień miłości mamy codziennie. Nie dam też zarobić burakom, którzy sprzedają superduper walentynkowe produkty nie różniące się niczym od tych niewalentynkowych, a posiadających tylko wyższą (bo walentynkową!) cenę. Zatem fotografie nie będą o walentynkach. Skąd zatem taki tytuł posta? Bo dziś walentynki! :D No dobra, kupiłem parę rolek ORWO NP22 i Rollei Superpana 200. Potrzaskałem trochę klatek a najfajniejsze poniżej. Cztery pierwsze: Canon AE-1 Program/50mm/NP22/Rodinal 1+100, dwa ostatnie: Exa 1b/Rollei Superpan 200/Xtol 1+1.

Drzwi

2012-02-10T08:11:00.000+01:00

Drzwi wejściowe do kamienic mogą być różne. Nawet jeśli znajdują się w niemal tym samym miejscu. Po ostatniej wizycie we Włoszech nawet je polubiłem jako temat do zdjęć. Bo trzeba przyznać, tam potrafią być dziełem sztuki pieczołowicie pielęgnowanym. Ale Polacy nie gęsi, swoje porty mają. Te poniżej uwiecznione przy jednej z ulic tzw. Traktu Królewskiego. Przyjdzie wiosna to pouganiam się za kolejnymi.

Zdjęcie dnia

2012-02-05T20:59:00.000+01:00

Czarno-białe minus dwadzieścia coś tam

2012-02-04T22:28:00.003+01:00

Warszawa, pierwsza połowa lutego, godzina 9 rano. Termometr wskazuje ponad 20 stopni mrozu. Świeci słońce a mną nosi. No i wyszedłem. Załadowałem film, zabrałem aparat i światłomierz, po czym udałem się do Parku Szczęśliwickiego. W sumie bardziej chciałem przetestować Flexareta w mrozie, a także Plus-Xa oraz Xtola. Wynik? Wiało jak w ruskim czołgu, jaja odpadały a w aparacie stężały smary. Na dodatek para z ust pokryła soczewki, po czym... zamarzła. Na szczęście aparat w domu odtajał, działa idealnie, Plus-X mi się podoba (pomimo przeterminowania), podobnie jak wywojka. Pełnia zadowolenia nastała, gdy podłożyłem pod epsonowski holder niewielkie podkładki - ostrość skanu od razu się poprawiła. Przydatna metoda zwłaszcza, gdy robi się z negatywu lekka rynienka (ale i z tym sobie radziłem odwracając film 'do góry nogami'). Poniżej efekty dzisiejszego mrozu:

Kolorowe minus piętnaście

2012-01-31T22:13:00.000+01:00

Skusiło mnie słońce. Miało być -8C, jednak wiatr podwajał tą wartość. Baterie w aparacie siadły już przy dwudziestej klatce. Palców nie czułem, stopy obolałe z zimna. Ale za to film był kolorowy :D

Zimowe nudy

2012-01-30T22:05:00.002+01:00

Jak mnie wkurza ta zima! 15 stopni poniżej zera, nawet po piwo nie chce się wychodzić. Tak mam ochotę pobiegać i porobić trochę zdjęć... A tu dupa, mimo że świeci słońce, nie ma szans na komfortowe fotografowanie. Za to w domu pocykałem kilka fotek, gdy Ewelina robiła swoje pierwsze decoupage. A jak skończyła to pocykałem jej parę kadrów. Z rolki ziarnistego T-Maxa to mi się najbardziej podoba, jest na niej ostatnie. Aha, odkurzyłem też mojego ukochanego Fallouta 2, więc miałem czym wypełnić niedzielę ;)

I znów Łazienki

2012-01-29T07:46:00.000+01:00

Znów odwiedziłem Łazienki Królewskie. Tym razem bez tabunów wiewiórek, za to ze śniegiem w roli głównej. Chciałem znów przetestować Starta, ale chyba sam go rozbiorę i naprawię. Najwyżej będzie w milionie kawałków :D

Zdjęcie dnia

2012-01-22T11:28:00.001+01:00

Z okazji srogiej zimy, która jak co roku zaskoczyła wszystkich kierowców, stawowe kaczki a nawet panią Gienię z warzywniaka i kota Leona. Dzisiaj gramy double feature.

Radziecki surrealizm

2012-01-21T20:47:00.000+01:00

Bawiłem się dziś starymi, ruskimi Svemami FN64. Pierwsza dosłownie podarła się w aparacie, drugą jako tako naświetliłem na nieco niższym EI. Wołanie było na czuja w D76 1+1. Efekty są straszne, trochę przypominają kadry z surrealistycznych filmów kręconych na takich właśnie przeterminowanych taśmach (to już straszne nie jest, bo nawet lubię takie obrazy). Świta mi też maleńki zalążek sesji portretowej w mrocznych klimatach alternatywnego noir :D Ale to już pomysł na później.

Muzeum Motoryzacji i Techniki w Otrębusach

2012-01-20T09:46:00.002+01:00

Ciekawe i niezbyt oblegane muzeum. W swoich zbiorach posiada wiele ciekawych, klasycznych aut, pojazdów dwukołowych, pancernych oraz... saturator. Zresztą zobaczcie sami, oto niektóre z ciekawszych eksponatów:

Więcej zdjęć znajdziecie TUTAJ.

Białe kadry

2012-01-20T08:38:00.000+01:00

...a w zasadzie biało-kolorowe. Za oknem śnieg, korzystając z chwili słońca udałem się do Parku Szczęśliwickiego. Zima może być, byle słoneczna i z lekkim mrozem, wtedy jest idealnie. No bo kto lubi taplać się po pachy w tzw. błocie roztopowym? Do Flexareta założyłem rolkę Ektara. Najfajniejsze jest to, że ową rolkę łykał już mój Start. Niestety niestrawność nakazała mu przewinąć wszystko nie robiąc ani jednego zdjęcia. Przynajmniej całego, bo udało mu się zarejestrować ociupinkę jednego kadru. Wczoraj odebrałem dziada z serwisu i jutro może przetestuję. Panowie z serwisu dali czadu i tak mi uszczelnienie wymienili, że do otwarcia aparatu potrzeba łomu :D Najważniejsze żeby naprawili ten cholerny przesuw filmu. Ale to się okaże dopiero po kilku przepuszczonych przez Starta kliszach...

Zdjęcie dnia

2012-01-18T19:28:00.000+01:00

Ranne zorze, Warszawa, gdzieś na Woli...

Weekendowe nudy, czyli próba nowych zabawek

2012-01-17T08:15:00.002+01:00

Nowe zabawki

2012-01-15T10:13:00.001+01:00

Na tygodniu dostałem dwie nowiutkie zabawki kupione dość okazyjnie. Pierwszą jest dedeerowska myśl techniczna o nazwie Exa Ib z 'kominem', drugą natomiast czechosłowacki Flexaret VI Automat z olbrzymim zestawem dodatków.

Exa ma w zestawie jedynie pokrowiec, wyposażona jest w obiektyw Domiplan 2,8/50 i wizjer kominkowy, który jest wymienialny na pentagonalny. Po pierwszych próbach stwierdzam, że to bardzo przyjemny sprzęt. Już sam, że tak powiem, dizajn aparatu robi miłe wrażenie. Jeszcze poszukam do niego wspomnianego wizjerka, dokupię jakąś stałkę oraz zooma i będzie git.

Jeśli chodzi o Flexareta to była okazja cenowa porównując z naszym rynkiem, bo aparat zakupiłem w Czechach. Tam cena 1500 koron (ok. 270zł) plus wysyłka nie należy do najniższych, w Polsce tyle średnio kosztuje sam aparat w dobrym stanie plus pokrowiec. A tutaj mam aparat w idealnym stanie, jedynie lekkie zabrudzenia na okleinach zdradzają jego wiek. Do tego otrzymałem oryginalne akcesoria w postaci zestawu do filmów 35mm, wizjerka do tychże, filtra żółtego, nasadek umożliwiających zdjęcia z odległości 0,33-0,5m, wężyka spustowego, osłony przeciwsłonecznej, dodatkowych sanek na lampę, dodatkowych szybek do wizjera, czyścika (a tak przynajmniej to wygląda ;D) oraz pudełka i instrukcji obsługi w języku (a jakże!) czeskim. Z innych akcesoriów w zestawie znalazły się lampa błyskowa, statyw i światłomierz. Ostatnie urządzenie będę musiał sprawdzić, bo niestety kilka kadrów mierzonych przy jego pomocy prześwietliłem.

Radocha z nowych aparatów jest wielka, zwłaszcza z Flexareta. Mam nadzieję, że nie będzie tak awaryjny jak mój Start. Dzisiaj planujemy z Eweliną małą sesję karnawałową. Jak się zapoznam bardziej z nowymi sprzętami to oczywiście opiszę je szerzej. Szybciej jednak obejrzycie zdjęcia wykonane tymi aparatami.

Nad Wisełką z popsutym Startem

2012-01-12T09:17:00.000+01:00

Wybraliśmy się z żoną na zdjęcia. Temat: wszystko, co nad Wisłą. Zaprzęgnąłem do pracy Starta wrzucając mu w bebechy przeterminowanego o kilka lat T-Maxa. Radość z pstryków była tym większa, że świeżo odebrałem aparat z naprawy. Rolka filmu skończyła się w dziwny sposób, ale ostateczne wkurzenie i dzika furia w stylu wkurwionego Stevena Seagala ciosającego swych filmowych wrogów na pęczki nastąpiła chwilę potem. Dwie rolki przewinęły się bez żadnej blokady. O mało Start nie wylądował w kawałkach na betonie. Naprawa nic nie dała, w dodatku po wywołaniu filmu okazało się, że znów 1/4 filmu była pusta, a góra każdej klatki zaświetlona, co widać poniżej. Jeszcze się nie nudzę aż tak, by eksperymentować z popsutym sprzętem. Na szczęście w drodze jest już Flexaret VI z masą dodatków - może dziś już go dostanę, a przynajmniej liczę na to, że weekend upłynie pod znakiem focenia nowym TLRem :) A pochwalę się też nowym nabytkiem w postaci Exy Ib. Na razie przepuściłem przez nią jedną rolkę, dziś daję do wywołania i zobaczymy co z tego będzie. Jak się zapoznam bliżej z nowymi nabytkami to oczywiście podzielę się wrażeniami z ich użytkowania.

Dwudziestoletnie ORWO

2012-01-04T22:04:00.000+01:00

Wygrzebałem stare zdjęcie zrobione na jeszcze starszym slajdzie ORWO UT18 (świetność minęła mu jakieś 20 lat temu...). Film został wywołany w bodajże C-41 (karta z labu gdzieś zaginęła). Spodziewałem się lepszych rezultatów, jednak po oswojeniu się z tym krosem muszę przyznać, że ma w sobie coś ciekawego. Na zdjęciu były właściciel owego ORWO, Zdzisław.

Nowy rok czas zacząć

2012-01-02T22:00:00.001+01:00

Nastał nowy rok, w którym po raz kolejny nastąpi koniec świata, zagłada cywilizacji i inne mniej ważne pierdoły. Aby uczcić dwunasty rok tego millenium urządziliśmy spontaniczną sesję zdjęciową. Szkoda że akurat dopiero dzisiaj odebrałem z serwisu Starta, bo bym myślał w kwadracie. Rezultaty poniżej.

Start 66s

2011-12-31T22:37:00.000+01:00

Przyszedł w końcu czas, kiedy obok prostokątów wkroczyły w moje życie kwadraty. Średni format spodobał mi się na tyle, że będzie już stałym elementem moich fotograficznych wybryków. A sprawiła to polska myśl techniczna, która nie przez przypadek nazywa się Start. A dokładnie jest to Start 66s, ostatni model tej serii aparatów, produkowany w latach 1970-1980 przez Warszawskie Zakłady Fotooptyczne. Nomen omen Start był pierwszym jak i ostatnim aparatem fotograficznym produkowanym w powojennej Polsce.

Start jest aparatem typu TLR, czyli lustrzanką dwuobiektywową o charakterystycznym dla tych konstrukcji wyglądzie. Historia tego typu aparatów sięga lat siedemdziesiątych XIXw., jednak na prawdziwą popularność musiały poczekać do roku 1928, kiedy to w Niemczech powstał kultowy dziś Rolleiflex. Z powodzeniem 'dwuokie' były produkowane przez kolejnych kilkadziesiąt lat. Posiadany przeze mnie Start 66s jest ostatnim produkowanym u nas aparatem. Zasilany jest filmem zwojowym typu 120 o klasycznym formacie klatki 6x6cm. Pojawił się na rynku jako następca Starta 66. Różnił się od poprzednika nieco zmienionym wyglądem, dodano mu także licznik zdjęć, zabrano natomiast blokadę uniemożliwiającą podwójną ekspozycję. Sam aparat sprawia lepsze wrażenie niż równie popularny u nas Lubitel. Jak na niedrogi aparat przystało, matówka nie może poszczycić się zbyt dużą jasnością. Fotografowanie w słabiej oświetlonych miejscach wymaga trochę samozaparcia. Aparat ostrzy od ok. metra, a ustawianie ostrości ułatwia składana lupka. Wyposażono go w dość proste, trójsoczewkowe obiektywy Emitar o ogniskowej 75mm i jasności 3,5. Przysłona pracuje w zakresie f/3,5-22. Muszę przyznać, że jak na tak tani sprzęt jakość zdjęć jest zadowalająca. Start 66s posiada migawkę centralną o czasach ekspozycji 1/15, 1/30, 1/60, 1/125, 1/250 oraz B. Dzięki temu aparat jest niezwykle cichy, a brak ruchomych częściw czasie robienia zdjęcia (oprócz mechanizmu migawki rzecz jasna) umożliwia zrobienie ostrzejszego zdjęcia. Oczywiście lampę błyskową można zsynchronizować z każdym z czasów. Co Start jeszcze może? Ano ma tak pożądaną przez niektórych tzw. podwójną ekspozycję, czyli możemy naświetlić jedną klatkę filmu więcej niż jeden raz. Aby tego dokonać, wystarczy po raz kolejny naciągnąć dźwignię migawki nie odblokowując przesuwu filmu pstryczkiem przy pokrętle przesuwu kliszy.

Ogólnie rzecz biorąc, Start 66s jest całkiem sympatycznym aparatem. Jego budowa jest bardzo prosta, dzięki czemu nie za bardzo ma się co popsuć (teoretycznie, bo mi padł posuw filmu), jest lekki i niezwykle łatwy w obsłudze. Jak na cenę, jaką przyjdzie nam za niego zapłacić dostaniemy też dość przyzwoitą optykę. Ja za swój egzemplarz zapłaciłem ok. 160zł a w komplecie były dwa wężyki spustowe, lampa błyskowa i tzw. uchwyt reporterski przypominający wyglądem rękojeść pistoletu. Dodatkowo można nabyć całą gamę filtrów, zestawy do makrofotografii. Oczywiście do ustawienia poprawnej ekspozycji będzie potrzebny światłomierz. Ja używam prostego Leningrada 4 i jak na razie wystarcza. Aparat można też stuningować choćby przez wymianę matówki na jaśniejszą. Istotną informacją dla wielbicieli czarnych 'ramek' wokół zdjęć może być to, że trudno będzie o nie w tym sprzęcie. Niestety tuż poza kadrem widać na negatywach kółeczko mechanizmu posuwu kliszy, które nie jest niczym osłonięte i znajduje się bezpośrednio w komorze filmu.

Jak wyglądają zdjęcia robione tym cudeńkiem, możecie obejrzeć we wcześniejszych wpisach. Nie są to arcydzieła, ale najlepsze pewnie przede mną. Trudno jest się przyzwyczaić do odwróconego stronami obrazu na matówce. Z drugiej strony jest to niezwykłe doświadczenie. W dodatku uzależniające, bo zaczynam powoli myśleć o kolejnym TLRku do kolekcji.

Z wizytą w Łazienkach

2011-12-31T20:12:00.000+01:00

Kilka dni temu korzystając ze słonecznej pogody wybrałem się do Łazienek. Na szczęście o tej porze roku nie ma tłumów, a i wiewióry spragnione orzeszków ganiają w hurtowych ilościach za człowiekiem. Oby zima jeszcze zadziwiła nas w tym sezonie wyjątkową pogodą. Byleby wypadła w weekend... ;) Dwa ostatnie zdjęcia trzaśnięte na wspomnianym już Kodaku ProFoto. Pełna galeria tutaj.

Miejski potret

2011-12-31T19:51:00.000+01:00

Dostałem niedawno kilkanaście rolek przeterminowanego Kodaka ProFoto 100. Po testach całkiem mi się spodobał. Rezultaty jak na film za 3zł możecie zobaczyć na samplu poniżej a także na kilku zdjęciach które dorzucę później. Skan z negatywu.

Zdjęcie dnia

2011-12-25T13:29:00.000+01:00

Cmentarz Powązkowski

2011-12-25T13:26:00.000+01:00

Start 66s oraz Fomapan 400 i Ilford HP5+, oba forsowane na ISO800. Pełna galeria TU.

Zimowy updejt

2011-12-23T19:56:00.002+01:00

Kilka nowych zdjęć w Spacerze po Warszawie. Start 66S/Fuji Pro 400H.

Mgliste widoki

2011-12-23T19:37:00.001+01:00

Zbliża się koniec roku, zamiast zimy mamy mroźną jesień. Dobrymi stronami takiej pogody są ciekawe widoki. Na przykład poniższe zarejestrowane na przeterminowanym Kodaku GOLD 200.

Trochę szarości na szare dni

2011-11-20T17:53:00.001+01:00

Kolejna porcja be-wu zrobiona na Kodaku T-Max P3200. Negatyw moczony w R09 One Shot 50+1 16 minut/20C, czyli standardowo dla tego rodinala.

I na koniec, z bitem :D

I znów o jesieni

2011-11-14T07:39:00.001+01:00

W jeden z ostatnich dni ciepłego jeszcze słońca wybrałem się na spacer Powiślem. Zabrałem ze sobą Starta i Canona, a do obu założyłem Fuji Pro 160S. Cóż, przyznam że ten materiał jest całkiem całkiem (pierwszy raz go używałem). Jesienne kolory zostały uwiecznione tak jak chciałem. Liście jeszcze nie zostały sprzątnięte, zatem ich żółcie aż tańczyły w promieniach słońca. A przy jednym z drzew zagadywała ptaszyna ukryta gdzieś między gałęziami. Szkoda że na następny taki dzień przyjdzie nam czekać do przyszłego roku, ale najważniejsze że udało się uwiecznić chociaż kawałek.

I coś do posłuchania się znajdzie: KLIK!

Warszawa w BW

2011-11-06T18:35:00.000+01:00

Stworzyłem nowy album, w którym znajdziecie wiele mniej lub bardziej ciekawych ujęć Warszawy w czerni i bieli, zazwyczaj w trybie analogowym :) Można go potraktować jako monochromatyczny "Spacerkiem po Warszawie". Album znajduje się tutaj.

Nowe zdjęcia w albumie BW

2011-11-05T21:05:00.001+01:00

Dorzuciłem trochę fotek do albumu BW. Ze względu na porę roku królują kolory jesienne w wersji mono :) Ogromna większość to analogowe, całkiem sporo mi się tego uzbierało, może i dlatego że dużo fotografuję ostatnio w czerni i bieli. Negatyw z wczorajszego wypadu średniego jeszcze się suszy ale jak coś będzie ciekawego to oczywiście dorzucę.

2011-10-16 Pola Mokotowskie

2011-11-03T11:03:00.001+01:00

No! W końcu skaner dotarł i powoli przenoszę filmy do komputera. Oto jedna z niedawnych spontanicznych sesyjek zrobiona podczas wyprawy na giełdę fotograficzną. Był to jeden z najładniejszych dni października - słońce spacerowało po niemal bezchmurnym niebie a płaszcze ze względu na sporą temperaturę okazały się zbyteczne. Poniżej mały sampel. Więcej obejrzycie w galerii na Picasie. Wszystkie zdjęcia wykonane przy pomocy Canona AE-1 Program. Użyto dwóch rodzajów filmów - czarno-białe są zarejestrowane na Rollei Retro 400s, kolorowe natomiast na Kodak Ektar 100.

W barwach jesieni

2011-10-30T19:54:00.000+01:00

Miało dziś świecić słońce. Tymczasem po przebudzeniu za oknem królowały chmury. Ale i tak wybraliśmy się na Pola Mokotowskie na jesienną sesję. Na szczęście nie było zimno, a chmury ładnie rozpraszały światło, które ślicznie podkreślało żółtą barwę liści. Przyznam że się trochę rozbrykaliśmy, bo łącznie wyszła ponad setka zdjęć, z czego odpadła ok. 1/3. Słońce zaczęło wychodzić zza chmur dopiero jak wracaliśmy do domu. Ale nie żałujemy, zresztą sami oceńcie. Poniżej próbka, więcej w albumie na Picasie.

Zdjęcie dnia

2011-10-29T10:58:00.001+02:00

Zdjęcie dnia

2011-10-29T10:53:00.000+02:00

2011-10-08 Ewelina BW

2011-10-12T19:42:00.000+02:00

Właśnie z labu odebrałem odbitki z ostatniej sesyjki. Mimo jesieni pogoda dopisała, nawet słońce wyszło, co zaowocowało mocno kontrastowymi zdjęciami. Canon AE-1 Program, Kodak T-Max 100, skany z negatywu.

Canon AE-1 Program

2011-10-10T09:34:00.000+02:00

Przybyła mi kolejna zabawka. Zakupiłem Canona AE-1 Program z obiektywem 50mm 1:1,8. Już po kilku rolkach filmu mogę stwierdzić, że całkiem mi się podoba. Aparat posiada tryb preselekcji czasu oraz tryb Program, w którym sam dobiera czas i przysłonę. Posiada wbudowany światłomierz, co rzecz jasna ułatwia pracę i pozwala się bardziej skupić na temacie zdjęć. Coś czuję, że nie pozbędę się go tak szybko :) Poniżej pierwsze zdjęcia na Agfie Vista+ 200 skanowane z odbitek.

Zdjęcie dnia

2011-10-03T10:33:00.000+02:00

Zdjęcie dnia

2011-10-01T10:28:00.000+02:00

Ostatni dzień września

2011-09-30T15:19:00.000+02:00

Dzisiaj rano zawitała mgła. Radocha była spora, bo często zjawiska tego nie doświadczamy. Oczywiście od razu wskoczyłem w buty i pobiegłem zrobić kilka zdjęć. Nie jestem do końca zadowolony z rezultatów, z drugiej strony kiszki nie było :D Oto mgła w monochromie i kolorze.

Zdjęcie dnia

2011-09-28T11:09:00.000+02:00

Zdjęcie dnia

2011-09-26T09:47:00.000+02:00

Smiena 8M/Ilford PAN400

Toskania

2011-09-25T08:50:00.000+02:00

Jako że okres urlopowy mija, wyruszyliśmy z Eweliną w spóźnioną o rok podróż poślubną. Padło oczywiście na Toskanię. Ta piękna kraina serem, makaronem i winem płynąca zachwyca niezwykłymi i niepowtarzalnymi krajobrazami oraz pięknymi średniowiecznymi miastami. Zaczęło się od Pizy, gdzie w typowo turystyczny sposób zwiedziliśmy Plac Cudów z charakterystyczną Krzywą Wieżą.

Następnie udaliśmy się do przeuroczego San Gimignano, zwanego 'Manhattanem średniowiecza', a to dzięki wieżom z tego okresu, których zachowało się do dziś kilkanaście. To tutaj urodził się Kalimach, nauczyciel synów Kazimierza Jagiellończyka i królewski doradca. Z miastem tym związane jest także polskie nazwisko i to nie byle jakie, gdyż część swego życia spędził tutaj Jarosław Iwaszkiewicz. Upamiętnia to nawet wmurowana tablica na budynku, w którym mieszkał. San Gimignano jest pełne uroczych zakątków, a stara architektura tworzy fenomenalny klimat. Wzdłuż wąskich uliczek znajdziemy różnorakie sklepiki z wyrobami skórzanymi, regionalnymi winami, pamiątkami, restauracyjki. Jako że miasto leży na wzgórzu, z jego punktów widokowych rozciągają się przepiękne widoki na rozległe winnice i gaje oliwne. Bez wątpienia jest to najładniejsze miejsce, jakie odwiedziliśmy podczas tej podróży.

W środę popłynęliśmy na Elbę, trzecią co do wielkości włoską wyspę. Żelaznym punktem programu było zwiedzenie twierdzy, gdzie na zesłaniu przebywał Napoleon Bonaparte. Po przechadzce po muzeum mu poświęconym i zebraniu suwenirów w Portoferraio przyszedł czas na plażowanie w Fetovaia. Mimo słońca i bezchmurnego nieba wiał dość upierdliwy wiatr, przez co nie udało się dłużej pochlupać w wodzie. Udało się jednak znaleźć uroczy skalny zakątek na końcu plaży, gdzie zrobiliśmy nawet całkiem ciekawe zdjęcia. Pod koniec dnia zmęczenie dało się we znaki...

Radocha była dnia czwartego, gdyż pojechaliśmy do Luki, miasta równie uroczego i klimatycznego jak San Gimignano. Tu także wrażenie robi wiekowa architektura, zwłaszcza katedra San Domenico imponująca ogromem przestrzeni. Jeszcze ciekawiej się zrobiło, gdy zwiedzaliśmy słynący z dobrych win region Chianti. Widoki miażdżyły, nie było w autokarze nikogo, kto pozostałby obojętny na te wizualne cuda. Wisienką na tym torcie była degustacja win i miejscowych specjałów w Aioli.

Ostatni dzień podróży po Toskanii zaniósł nas do Florencji. Nie powiem, że byłem zachwycony. Niestety było upalnie, wszędzie były tryliony turystów, a dodatkowo stężenie zmęczenia po tygodniowym maratonie dawało intensywnie o sobie znać. Zwiedziliśmy przynajmniej przepiękną i monumentalną katedrę Santa Maria di Fiore, która z zewnątrz wręcz przytłacza swym ogromem i pięknem (bo od środka średnio już się spodobała). Podobało się nam też w Uffizi, gdzie podziwiać można wiele niezwykłych i bezcennych dzieł.

Jednym słowem wycieczka się udała. Trudność sprawiało spakowanie kulinarnych pamiątek w postaci kilku kilogramów makaronów i win, które ciążyły w każdej z toreb. Bez wątpienia Toskania stała się pewnym punktem naszych wycieczek, wrócimy tam jeszcze nie raz.

Pełne galerie na picasie:

Montecatini Terme - Piza - San Gimignano - Siena - Elba - Luka - Chianti - Florencja

2011-09-10 Ewelina BW

2011-09-10T21:17:00.000+02:00

Testowanie Smieny w dalszym ciągu trwa, dziś wyszliśmy do parku na spacerową sesyjkę. Dzięki dobijającej paralaksie większość kadrów jest przesuniętych. Wyszło jednak kilka ciekawych zdjęć, w tym jedno, które jest moim ulubionym z tej serii. Użyłem Agfy APX 100 Professional, niestety wołanej w labie.

Smiena 8M

2011-09-09T18:45:00.000+02:00

Już jakiś czas temu dostaliśmy z żoną od rodziciela wspaniałą radziecką myśl techniczną, jaką jest niewątpliwie Smiena 8M. Jest to drugi tego typu sprzęt w moim życiu. Ten prosty, przez wielu niedoceniany, ale niewątpliwie mający spory potencjał kompakt był produkowany od początku lat '70 ubiegłego wieku przez kultową fabrykę LOMO. Obecnie można go kupić za śmieszne pieniądze, a ze względu na prostotę jest zazwyczaj używany w lomografii. No właśnie - prostota. Prostsze są chyba otworkowce. Nie ma tutaj światłomierza, dalmierza ani innych udogodnień. Czułość filmu ustawiamy pierścieniem przesłony, a pierścień czasów (B oraz 1/15-1/250s) jest powiązany z graficzną interpretacją naświetlenia fotografowanej sceny w postaci kombinacji słoneczka i chmurek. Oczywiście jest to najprostsza z możliwych metoda ustawiania parametrów ekspozycji, jednocześnie nie zawsze bywa dobra. Ale mając do dyspozycji zewnętrzny światłomierz możemy być bardziej precyzyjni. Jako że aparat nie posiada dalmierza, odległość ustawiamy za pomocą orientacyjnych opisów na pierścieniu ostrości. Celujemy przy pomocy prostego okienka. Niestety leży ono dość daleko od osi optycznej obiektywu, przez co fotografowanie wymaga wyczucia przy kadrowaniu. Osobiście wciąż trudno mi się przyzwyczaić do smienowskiej paralaksy. Obiektyw posiada szklane soczewki i ma ogniskową 40mm. Trzeba przyznać, że jak na sprzęt tej klasy w odpowiednich rękach robi dość dobre zdjęcia.

Niewątpliwą zaletą Smieny 8M jest jej poręczność. Aparat jest mały i przede wszystkim leciutki, co jest zasługą zastosowanych materiałów: aluminium w obiektywie i plastik w obudowie i większości elementów. Dzięki temu po wrzuceniu sprzętu do torby/plecaka nie poczujemy znacznego przyrostu masy. Jakie jeszcze 'życioułatwiacze' można by wymienić? Ano czas B, możliwość zamocowania na statywie, gwint wężyka spustowego, centralna migawka (dzięki temu możliwa jest synchronizacja błysku z każdym czasem). Ciekawym ficzurem tego modelu jest możliwość multiekspozycji, czyli wielokrotnego naświetlania tej samej klatki. Żeby tak słodko nie było, trochę błota rzucę. Niestety szczególnie uważać muszą osoby o dużych dłoniach, ponieważ podczas wyzwalania migawki jej dźwigienka może haczyć o palce, przez co można prześwietlić zdjęcie. Inną przypadłością Smieny jest nieszczelność komory z filmem. Czasem zdarza się zasyfić klatkę niespodziewanym, dodatkowym światłem. Nie należy się jednak dołować, gdyż w niektórych przypadkach można uzyskać dość ciekawe efekty.

Ogólnie rzecz biorąc Smiena 8M to dość ciekawy sprzęt. Nie zabija parametrami, jest wręcz ascetyczna technicznie. Dla jednych to wada, dla innych zaleta. Dzięki tej prostocie używam dziś trzydziestoparoletniego aparatu, który nigdy nie był w serwisie i nigdy się nie popsuł. Smiena 8M to bez wątpienia kawał historii, na pewno znacie przynajmniej jedną osobę, która fotografowała tym modelem bądź też sami to robiliście. Poniżej kilka pierwszych zdjęć zrobionych przeze mnie tym egzemplarzem.

Fuji Superia 200

Agfa APX 100 Professional

Kodak Color Plus 200

Zdjęcie dnia

2011-08-20T21:00:00.000+02:00

Wiadukt Show 2009 w Bolesławcu

2011-05-15T16:03:00.000+02:00

W sobotni wieczór, 10 października 2009 r. bolesławianie obejrzeli show, jakiego w naszym mieście jeszcze nie było. Światło, para i dźwięk – połączenie tych elementów okazało się strzałem w przysłowiową dziesiątkę.

Najpierw przez wiadukt od strony Zgorzelca przejechał pociąg, a później wszyscy, którzy przyszli zobaczyć to widowisko, zobaczyli trwający około 20 minut pokaz, który był zwieńczeniem remontu bolesławieckiego wiaduktu oraz jednego z etapów modernizacji linii kolejowej E-30 z Legnicy do granicy z Niemcami. Muzyka, kolorowe światła, lasery, para i pokaz fajerwerków – organizatorzy zadbali o wszystko.

Show zgromadziło tysiące osób. Nie byli to tylko bolesławianie czy mieszkańcy naszego powiatu, ale także przypadkowi ludzie, którzy akurat tego wieczoru przejeżdżali przez Bolesławiec. Jednym z gości sobotniej imprezy był wnuk Fryderyka Engelhardta Gansela, pruskiego architekta.

Źródło: http://pkp.boleslawiec.pl/wiadukt/

...i przyznam że było super. Tak mało się w Bolesławcu dzieje a tu proszę, całkiem udana impreza. Ze statywem w wodzie i pilotem w dłoni narobiłem w ciągu dwóch dni kilkadziesiąt zdjęć. Dlaczego piszę o dwóch dniach? Otóż 9 października oświetleniowcy przeprowadzali ostatnie próby. Była to świetna okazja, gdyż światła były przeważnie statyczne, co ułatwiło zrobienie całkiem dobrych zdjęć. Efekty pracy speców od efektów obejrzycie w poniższej galerii i na jednym z kilkudziesięciu filmów nakręconych podczas tego niezwykłego show.

Kolumny

2011-05-14T23:16:00.001+02:00

Stara sesja, z 2009r. Może niedługo pokuszę się o nową wersję obróbki.

Ewelina w liściach

2011-05-14T21:36:00.001+02:00

Września pewnego przyszedł czas na portrety. Zarówno moja modelka jak i ja byliśmy w całym tym interesie nieobcykani. Ale jedna z pierwszych sesji wyszła całkiem dobrze. Zrealizowana w promieniach zachodzącego słońca do dziś wzbudza w nas sentyment :)

W promieniach zachodzącego słońca

2011-05-11T22:00:00.000+02:00

Słońce dziś się spisało i pod koniec dnia zalało park złotym blaskiem. Oczywiście skorzystaliśmy z tego i podczas spaceru trzasnąłem kilka fotek. Nie jestem do końca zadowolony z rezultatów ale kiedyś poddam je bardziej szczegółowej obróbce. Rezultaty poniżej oraz na Picasie.

Trudne początki...

2011-05-06T22:10:00.004+02:00

Fotografia jarała mnie odkąd pamiętam. Wieku lat kilkunastu kupiłem pierwszy aparat. Był to analogowy Zenit E. Były to czasy, kiedy jeszcze nie było internetu, a literatura była dostępna w bibliotekach. Do wszystkiego trzeba było dochodzić samemu, dlatego obsługa aparatu przez osobę dotąd nieobeznaną z takim sprzętem była nie lada wyzwaniem. Ale jakoś szło. Efekty pierwszych wypraw na łowy możecie obejrzeć poniżej.